Villa Adriana en andere avonturen

Beste vrienden en volgers,

Vandaag staan op ons programma de ville Adriana en Villa d’Este. De eerste is een thuiswedstrijdje, de tweede bevindt zich ietsje verderop in Tivoli.

Keizer Hadrianus regeerde begin tweede eeuw na Christus over het grote Romeinse rijk. Behalve heerslustig was hij ook reislustig. Hij heeft veel plaatsen in Europa, Noord-Africa en Klein-Azië  bezocht.  Wie kent niet de beroemde Hadrian’ s Wall in Noord Engeland?  Weer thuis in Lazio liet hij zijn villa/landgoed verfraaien en uitbreiden aan de hand van wat hij allemaal op reis had gezien. Zo veranderde in de loop van de tijd de oorspronkelijke strenge eenvoudige villa uit de tijd van de republiek in een uitgebreid complex van paleizen, bibliotheken, badhuizen, tempels,  zuilengalerijen  en tuinen. Een waar lusthof.

 

De pracht en praal moet inderdtijd geweldig zijn geweest. Alles bij elkaar zo’n 120 hectaren. Hier de maquette, met rondom een gedisciplineerde en leergierige, doch ook vrij luidruchtige meute schoolplichtigen.

 

Ook nu nog zijn de ruines indrukwekkend, en de tuinen zijn heerlijk om in te wandelen. Er groeien kneppelige olijfbomen en in het struweel zingen de nachtegalen. En veel van de marmerenbeelden zijn opgedregd uit de vijvers en zo mogelijk weer toonbaar gemaakt.

Hier de mozaiekvloeren van het gasten verblijf. Niet zo prachtig als in het paleis, maar toch smaakvol. En ... bewaard gebleven. Let op  de eenvoudigere randen. Daar stonden bedden op.

 

Hier een stukje van de Pecile. De vergane zuilen zijn vervangen door struiken.

 

Twee villa’s op één dag bekijken is goed te doen maar zo’n grote als Villa Adriana kost wat meer tijd. Als we tegen tweeën wegrijden van het parkeerterrein, rammelt er wat aan de Panda. Het is niet de achterklep, of een zijdeur of een losse spiegel. Het is dus de linker voorband. Hij is lek. Er zit een schroef in. Helaas in de zijkant. Het lijkt erop dat iemand de band heeft gemold.

Daar sta je dan. Gelukkig is er een thuiskomer aan boord, die we er  vlotjes op kunnen zetten. Dan de verhuurmaatschappij bellen om raad. De beste mogelijkheid is om de Panda om te ruilen op het vliegveld  van Ciampino. Dus tuffen we met max 80 over de Tangentiale Ouest rond Rome richting vliegveld. Op Ciampino mogen we  een nieuwe Fiat in ontvangst nemen. Wel na het nodige formulierwerk, heen en  weer gebel en gedoe. Maar tegen vijf uur tuffen we weer richting Tivoli. Eind goed al goed. De tuinen van villa d’Este sluiten pas om kwart voor acht. Maar daarover lezen jullie morgen.