De tuinen van Bomarzo en Villa Lante

Beste vrienden en volgers,

We hebben het druk vandaag, want we hebben weer twee prachtige tuinen in het vooruitzicht. Ze liggen bij Viterbo, dat is een honderd kilometer noordelijk  in de richting van Firenze.  We roetschen er over de Autostrada snel heen. De laatste kilometers is het hotsebotsen over smalle weggetjes met veel kuilen.

Het Parco dei Mostri de Bomarzo is een hele speciale tuin. De opdrachtgever was  Pier Francesco Orsini die in het plaatsje Bomarzo woonde, en de ontwerper  was weer de ons bekende Pirro Ligorio. Het parco  is een beeldentuin met veelal gigantische beelden, uitgehouwen in de plaatselijke steen. Overal zitten filosofische gedachten en opzetjes achter, zodat een wandeling door het parco een soort meditatie wordt.  De Italiaanse inteligentia is al tijden bezig om alles te duiden. Maar dat gaat nooit helemaal lukken.  

 

 

De tuin is in de jaren dertig van de vorige eeuw teruggevonden, kompleet overwoekerd door bos. Er was verbazing over de vondst. Een slapende beeldentuin uit de zestiende eeuw vind je niet elke dag.  De werken zijn liefdevol gerestaureerd, en het bos is wat uitgedund. De geheimzinnige sfeer vind je terug in de benaming: Sacra Bosca. De schilders Willink en Dali kenden de tuin ook en zijn ongetwijfeld erdoor geinspireerd.

In de reisgidsen vind je de wat vreemde vertaling ‘ tuin van monsters’ . Mijn Italiaans is slecht, maar mostri betekent natuurlijk geen monsters, maar iets wat tentoon gesteld staat. Hoewel sommige beelden wel groot en eng zijn.

 

Veel  beelden zijn geannoteerd met inscripties en spreuken. Dat helpt natuurlijk met duiden. Maar na eeuwen  van  verwaarlozing en verwering zijn veel letters verloren gegaan.  Speciaal voor de bezoekers zijn de ondiepe bemoste krassen met rode verf verduidelijkt, zodat je het kan lezen. Gesteld dat je thuis bent in zestiende eeuws Italiaans.

Villa Lante ligt pal naast het centrum van het oude plaatsje Bagnaia. Hier resideerde kardinaal Gambara. De tuin is wat bescheidener van afmeting dan Villa d’ Este, maar weer zeer elegant met mooie waterpartijen.

 

De entree is groots met een Pegasusfontijn met het gevleugelde paard  omringd door cherubijnen met vlindervleugels.  Het paleis (de Villa) is geheel geintregreerd in het tuinontwerp in de vorm van twee paviljoens. Van binnen prachtige fresco's (met grotesk).

 

 

Weer thuis in Villa Adriana worden we in de Pizzeria-restaurante  vergast op het grootste bord spagetthi cabonara dat ik ooit gezien heb.